ZAŠTO JE AMERIKA KUPILA 21 MiG-29? SAD nisu imale drugu opciju, morale su da nabave te letelice (VIDEO)
MIKOJAN MiG-29, lovac četvrte generacije koji je Sovjetski Savez razvio za borbu protiv američkih aviona poput F-15 i F-16, ostaje u službi 40 godina nakon svog debija.
Foto: N. Fifić
Razvijen da se suprotstavi tada novim lovcima Sjedinjenih Država kao što su McDonnell Douglas F-15 Eagle i General Dynamics F-16 Fighting Falcon, Mikojan MiG-29 (NATO izveštajno ime „Fulcrum“) ušao je u službu sovjetskih vazduhoplovnih snaga u 1983.
Dvomotorni borbeni avion je razvijen od strane Mikojanovog konstruktorskog biroa kao lovac za nadmoć u vazduhu. Proizvedeno je više od 1.600, a MiG-29 se pokazao kao jedan od najsposobnijih lovačkih aviona četvrte generacije.
Četiri decenije kasnije, i danas je u upotrebi i ne samo u Rusiji već i nizu bivših sovjetskih republika.
MiG-29 su koristile i ruske i ukrajinske snage u sukobu koji je u toku.
Izvozni modeli Fulcrum-a su takođe prodavani u Istočnu Nemačku, Indiju, Iran, Irak, Libiju, Peru, Poljsku, Siriju, Sudan i Jugoslaviju. Međutim, postoji nacija za koju se ne očekuje da bude na listi „operatera“ MiG-29 – naime Sjedinjene Države.
MiG-29: NATO MIGOVI
Nakon ponovnog ujedinjenja Nemačke, Luftvafe je počeo da uključuje MiG-29 kojima je upravljalo nekadašnje istočnonemačko vazduhoplovstvo. To je pilotima vazduhoplovstva Sjedinjenih Država pružilo priliku da se suoče sa avionom sa kojim bi se mogli susresti da je Hladni rat otišao u drugom pravcu.
Američki piloti su čak mogli da iskuse MiG-29 Fulcrum u vazdušnim vežbama i brzo su otkrili da je u borbama kratkog dometa koje se bore malim brzinama, MiG-29 pokazao agilnost koju ne mogu da pariraju sa svojim avionima.
Procene su dalje pokazale da su američki avioni na udaljenosti do 40 milja jedan od drugog uživali prednost u odnosu na Fulcrum, ali na udaljenosti od 10 milja jedna od drugog, ta prednost se brzo smanjivala i do trenutka kada su se sukobi zatvorili na pet milja jedan od drugog, superiorna manevarska sposobnost MiG-29 je dala to je prednost.
AMERIČKI MIG-29
Nakon raspada Sovjetskog Saveza krajem 1991. godine, postalo je jasno da je vanredna situacija opasno blizu. Oko 30.000 komada nuklearnog oružja i ogroman kompleks za proizvodnju oružja raspoređeni su u četiri suverene države.
Ovo je dovelo do programa Nunn–Lugar Cooperative Threat Reduction (CTR) koji je nastojao da obezbedi i demontira oružje za masovno uništenje. Ukrajina, Belorusija i Kazahstan postale su „slobodne od nuklearnog oružja“ zbog ovog programa, ali je Kongres takođe obezbedio sredstva Ministarstvu odbrane kako bi se osiguralo da nuklearno oružje ili ono sposobno da nosi nuklearno naoružanje ne može završiti u pogrešnim rukama.
U novembru 1997. Sjedinjene Države su iskoristile sredstva CTR-a za kupovinu 21 aviona MiG-29 sa nuklearnom sposobnošću od Republike Moldavije – koja je bila deo bivšeg Sovjetskog Saveza.
Sjedinjene Države su se plašile da bi Moldavija mogla prodati ove avione MiG-29 zemlji koja traži nuklearne sposobnosti – posebno Iranu.
Ovo se dogodilo nakon što su moldavske vlasti obavestile Vašington da je Islamska Republika izrazila interesovanje za letelicu.
Iran je već bio operater MiG-29, ali se Klintonova administracija plašila da bi modernizovane varijante MiG-29C koje poseduje Moldavija mogle da se koriste za isporuku nuklearnog oružja. Sjedinjene Države su postigle dogovor o nabavci aviona umesto toga i platile 40 miliona dolara zajedno sa humanitarnom pomoći koja je uključivala nesmrtonosnu odbrambenu opremu kao što su kamioni.
Kupovina je takođe obezbedila zajednici taktičkih mlaznih lovaca Vazduhoplovnih snaga Sjedinjenih Država, Mornarice Sjedinjenih Država i Korpusa marinaca Sjedinjenih Država radnu procenu i podatke za MiG-29, a možda i za upotrebu u
(nationalinterest.org/Peter Suciu)
BONUS VIDEO - RUSI NA POZICIJI: Viđeni tenkovi u Kurskoj oblasti