Sahranjen slikar Bora Iljovski

Dobitnik malobrojnih, ali uglednih priznanja, Iljovski je na umetničkoj sceni bio prisutan gotovo pet decenija, ostavši dosledan osobenoj autorskoj poetici koju je izražavao apstraktnim slikama, crtežima, akvarelima i kolažima. Bez prethodnika i naslednika ostavio je dubok i neizbrisiv trag na domaćoj kulturnoj sceni.

Rođen je u Egejskoj Makedoniji, a nakon okončanja građanskog rata u Grčkoj 1949. s ostalim izbeglicama biva prinudno iseljen u Poljsku. U Beograd dolazi 1956, gde i završava Akademiju za likovne umetnosti 1968. u klasi profesora Đorđa Bošana, kod koga pohađa i specijalni tečaj kao jedini student u klasi. Rana dela ovog umetnika stilski su bliska krugu beogradske nove figuracije koja svoju neposrednu inspiraciju crpi iz atmosfere urbanog okruženja, ikonografije masovnih medija, kao i amblematike proizvoda za svakodnevnu upotrebu.

Za razumevanje stvaralačkog opusa Bore Iljovskog značajan je period eksperimentisanja s trakama od različitog materijala. U početku su to trake od drveta i kartona kojima umetnik najpre manipuliše u prostoru, da bi ih potom uz upotrebu tehnike kolaža smestio na površinu slike i konačno transponovao u samo telo slike kao motiv. Po rečima samog umetnika, one su ključni motiv za razumevanje njegovog opusa. Tokom osamdesetih godina, motiv traka biće zamenjen oblom formom, a ritam koji se u dotadašnjim kompozicijama ostvarivao sudarom kolorističkih vrednosti i različitim usmeravanjem pravaca bojenih traka ostaće prepoznatljiv i u kasnijoj fazi njegovog stvaralaštva. Krajem sedamdesetih i tokom osamdesetih godina nastaju najznačajnija dela ovog umetnika: to je i vreme njegove pune afirmacije na jugoslovenskoj sceni, što potvrđuje i izbor za jugoslovenskog predstavnika na 41. Bijenalu u Veneciji 1982. godine.